با موفقيت «ارباب حلقه ها» (همراه با پديده «هري پاتر») كه ديدگاه بالقوه هالي وود را به مخاطبين بي شماري براي فيلمهاي پرفروش، حماسي و تخيلي گشود، توليد چنين محصولي غيرقابل اجتناب بود. با اين حال عجيب اينجاست كه «بوولف» با 3 فيلمي كه سالهاي اخير توليد شده و فيلم ديگري كه در دست توليد است، توجه زيادي را به خود جلب نموده.
 در حال حاضر، تم هاي سينمايي موجود، هيچكدام موفق تر و قو ي تر از اين فيلم نيستند كه زاده افكار كارگردانش «رابرت زمكيس» و فيلمنامه نويسان «راجر آواري» و «نيل گايمن» مي باشد. «بوولف» به عنوان يك تصوير هنري درجه يك طراحي شده است كه اگر بخواهيم منصف باشيم، موفقيتي چشم گير محسوب مي گردد. اين فيلم را چه در حالت نمايش ديجيتال سه بعدي (كه بهتر است چنين باشد)، يا چه در سينماي عادي مشاهده كنيم، مي بينم كه از آن دسته فيلم هاست كه بيننده با خيال راحت تكيه داده و غرق تماشاي خشونت و توحش دنياي پرزرق و برق مي شود.
 صحنه هايي را كه تا به حال در روياهايمان نديده ايم را شاهد خواهيم بود و سرزميني با مناظر خيالي "Middle Earth" (كه درگذشته و داستان هاي «تالكينز»، سرزمين مقدس نام داشت)، هگ وارتز كه با اسپارتاي باستاني 300 رقابت دارد، معرفي مي كند.
 اين روزها با اين همه زرق و برق در عرصه سينما، يافتن فيلمي كه مخاطب را راضي نمايد، كاري است بس دشوار. «بوولف» انيميشني است واقع گرا بدين معني كه شخصيت هاي فيلم تقريباً مانند انسان مي باشند. ويژگي هاي آنها تا حدود زيادي به شخصيت صداگذارها شباهت دارد.
 زميكس اين تكنيك را درگذشته هم به كار بسته؛ مانند فيلم "The Polar Express"، اما با اين حال هنوز نياز به بازسازي بيشتري دارد. جز هيجان و آن هم به محض مشاهده چهره ها چيز ديگري عايد مخاطب نمي شود. شكي نيست كه اين موضوع به تهيه كنندگان فيلم آزادي بي همتا و خلاقي مي دهد كه بدون نياز به گريم، سن شخصيت را مشخص و ظرافت هاي موجود در جلوه هاي ويژه كه نياز به كسب CGA و تصاوير حقيقي دارند، را كاهش دهند.
 با اين حال در اين فيلم انسان ها ديدگاهي انعطاف پذير داشته و چشمانشان مانند پنجره هايي كه به روحشان گشوده شده است، همزمان خاموش و مرده اند. در نتيجه فقدان عنصري تقريباً غيرقابل وصف و عاطفي در اين فيلم احساس مي شود. داستان از آزادي عمل كافي برخوردار است و به همان شعر كهن كه براساس ساختارهاي اوليه و تزئينات بي پرواي خود تكيه دارد، وابسته است. در عين حال كه ايرادي بر آن وارد نيست نياز به شيوه هاي جديدي احساس مي شوند. تلاش هايي براي رشد شخصيت هاي فيلم صورت گرفته اما كارايي لازم را ندارند. «بوولف» در انتهاي فيلم ديگر آن مردي نيست كه در صحنه هاي آغازين ديده ايم و شخصيتي نيست كه به طور احساسي وابسته آن شويم. شايد دليل اين موضوع اين است كه تصاوير بوولف خيلي مشابه بازيهاي درجه يك كامپيوتري مي باشند. اما فيلم در تلاشست تجربه هاي متقابل را به روي پرده سينما بكشد. هويت شخصيت فيلم به عنوان يك عنصر كليدي در تصوير بوولف محدود شده است.
 اين فيلم دانمارك قرن ششم را در عهد شاه هروتگاد (آنتوني هاپكنيز) نشان مي دهد. همانطور كه جنگجويان جشن گرفته و شاه و ملكه اش (رابين رايت پن) را با قدرداني نظاره گرند، جشن و سرور بالا مي گيرد و در همين زمان فاجعه به وقوع مي پيوندد. ناگهان هيولاي زشت كوتوله اي به نام گرندل (كريسپين گلاود) به تالار جشن حمله كرده و شروع به قتل عام مي كند. زماني كه كشتار پايان مي پذيرد، بسياري از مردان هروتگاد كشته شده اند و شاه دلاوران را براي رويارويي با گرندل فرا مي خواند. او نيمي خزانه خود را پاداش قرار مي دهد. بوولف كه جنگجويي بزرگ از گريت لند سوئد است، گرندل را به مبارزه دعوت مي كند و...
 طرفداران متعصب بوولف كه اطمينان دارند كه مخاطبان پروپاقرص اين فيلم هستند ممكن است از نسخه انيميشن اين داستان كه توسط رمان نويس برجسته و خيال پرداز (گايمن و آواري) نوشته شده است، لذت كافي را نبرند. با اين حال فيلم از موضوع اصلي منحرف شده و به اندازه كافي براي آزادي هاي بي حد و حصر توضيح مي دهد. اين مضمون افسانه اي فيلم است كه آن را در رتبه اول رده بندي قرار داده است.
 از طرفي سبك انيميشن درگيري ها باعث شده كه بيشترين مخاطبان آن نوجوانان باشند. زميكس به عنوان كارگردان فيلم اطمينان دارد كه دوربينش به طور زيركانه اي همه چيز را تحت نظر گرفته است. اگرچه برداشت هاي مقطعي بسيار زيادي وجود دارد ليكن مي توان گفت هنوز هم كار با دوربين استاتيك براي عوامل اين فيلم ناشناخته است. در اين فيلم وقايع از فاصله اي امن تماشا نمي شود بلكه بيننده در بطن وقايع قرار دارد. گزينش بازيگران به خوبي صورت گرفته و از طريق جادوي انيميشن جثه اي به دين وين ستون داده شده است كه احتمالاً آرنولد شواتزنگر به وي حسودي مي كند.
 اين خوبست كه يك برنده جايزه اسكار (آنتوني هاپكينز) در ميان بازيگران باشد. اما در عين حال مي تواند حضور كمرنگي هم داشته باشد. در هر صورت اين فيلم داستان مهيج شمشيرها، سحر و جادو، ديوها و قهرمانهاي افسانه اي است به همراه يك يا دو جلوه اديپوسي كه به عنوان چاشني به آن اضافه شده اند.

فيلم: Beowulf
كارگردان: رابرت زمه كيس
فيلمنامه نويسان: نيل گان من - راجر آوري
بازيگران: رابين رايت پن، آنتوني هاپكينز، جان بيلزنكجيان، آنجلينا جولي
زمان: 113 دقيقه